Better Late Than Never… ^_^

Last Saturday i met up with a couple of friends… Sa MOA… Hindi alam ni mudra na doon ang punta and hoping na sana ay huwag niyang mabasa ang blog na ito dahil malilintikan ako sa kanya.

I met up with MYkafatid (Myrene) sa LRT Station bound to Baclaran kasi mag-LRT din naman kami. And waited for Kafatid (Glecy) na ng dumating ako doon ay nasa Buendia pa ng mga panahong iyon. Ang layo! Mga bandang 11 siya dumating, can’t remember the exact time because it happened last saturday.

Sumakay kami ng LRT and bumaba ng Baclaran which is wala naman palang sakayan papuntang MOA. So dapat sa EDSA kami bumaba, so ang nangyari ay naglakad pa kami papuntang EDSA and from there ay sumakay kami ng jip. So before 12 ay narating namin ang MOA..

For the first time ay nakaapak din ako sa loob ng MOA. Actually ay nakapunta na ako doon but i never got the chance na makapasok dahil sa nagmamadali kami ng mga kasama ko noong time na iyon kaya sa labas ako umabot… (Magpaliwanag daw ba…)

Enweiz… Nang dumating kami doon ay hindi namin nakita sila Ate Mauz, ang una naming nakita ay si Pink and Ate Mayi. Silang dalawa ang magkasama noong time and sumunod si Ate Julie na nanggaling pa sa work niya.

Sa Max’s kami kumain ng lunch, and thank god at mabigat siya sa tiyan dahil hindi ako nagbreakfast talaga. So ang nangyari ay BRUNCH na ang kinain ko doon and mabuti na lang at may memay ako. hahaha! Pulubi ako noong time na un… mabuti na lang at can afford dahil nakadelihensiya ng memay kanila Papa.

Dumating si Ate Jenny mga bandang 1pm na ata iyon, i’m not sure… Hindi ko na namalayan ang oras dahil sa sobrang engross ng pag-uusap naming lahat doon. Umorder si Ate Jen ng lunch niya dahil hindi pa siya kumakain and wait din kami doon for Ate Mauz na hanggang ng mga oras na iyon ay hindi pa rin dumadating. Si Mudra (Ate Maffy) nagpasabi nang hindi siya makakarating dahil sa nagkasakit si Lola (Feeling close… hahaha).

Sandali ding dumaan si Tita Babes (MC) sa table namin sa Max’s with the Mod’s ng board… And then nang dumating si Ate Mauz… nawindang na kaming lahat! ang taas ng energy niya… maybe because of the four hours traffic ate??? (hehehe). Nagpunta din kami sa NBS and then after doon ay sa PHR.

Next stop, The Coffee Bean… Nandoon sila Ate Rhoda… Doon kami hanggang almost 6pm ata un… and i was so nervous na dahil papunta na daw si Mamon at hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Halos lahat ng ibinigay na libro kay Kafatid ay pinapirmahan niya kay MC… at nahiya pa daw siya doon ha! (Lablab kafatid!).

After that ay sa Music 21 kami dumiretso.. Kumuha ng room sila Ate Julie for us at nandoon kami sa loob ng isang oras. And then before seven ay nakatanggap ako ng text from Liezl asking me kung nasaan na ako. Paano ko ba sasabihin sa kanila na nasa KTV ako??? Siguradong papatayin ako noon, and then after that ay hindi na ako mapakali sa pagkakaupo ko sa pwesto ko sa KTV. Nahihiya din akong sabihin sa kanila na aalis na ako, paano ko ba sasabihin iyon eh hindi naman ako marunong magpunta doon. Aanga-anga nga ako sa mga lugar na iyon na dahil first time ko siya though na nadadaanan namin iyon.

Dumating kami ulit sa MOA mga bandang quarter to 8 na and at that time ay nagtatalo na sila Mamon… Nagpaalam lang ako kanila Ate Mauz at kanila Liezl na ako sumabay umuwi. Pagbaba sa LRT ay dumaan kami ni Karen sa MCDO to eat dinner dahil hindi siya nakakain ng maayos and sinamahan ko na rin siya since hindi pa rin ako kumakain ng dinner ng time na iyon.

Iyon lang.. Umuwi na din kami agad dahil kinabukasan noon… Sunday… Magsisimba si Mama sa Manaog and for sure na sesermunan ako noon dahil what time na ako umuwi…

Pero ayos lang iyon… anong magagawa ko??? Ang Saya ng bonding moment ng araw na iyon… Minsan na lang naman iyon mangyari kaya sinamantala ko na siya…

 

And mas magiging maganda sana siya kung hindi sinumpong ang dalawa kong friendster… I thought magiging memorable iyon pero hindi pala. I know it’s my fault pero ano ba ang masama doon? Minsan lang ako malate… at sana hindi na sila nagbangayan.

 

Sige na nga… buyers na… baka mabadtrip lang ako…

 

Xiao!

 

Just Being Cameron!

KS 49-51: Alessandro Leon

First time i read this one is noong time na narelease siya. I grab a copy agad nito because it’s the story of my brother… I was so excited when i got this copy at binalutan ko siya agad (Hindi kasi ako sanay magbasa ng libro ng walang cover… ang arte ko!) After magkaroon ng balot, higa agad ako sa kama and start reading the novel.

I was so engross reading it and didn’t bother kung ano na ang nangyayari sa paligid ko. I love the second book. Kasi doon na nagkaroon ng linaw at nalaman ng lahat na Si Xander is the long lost heir of the Fortalejo and Navarro. At the beginning of the novel ipinakita doon kung gaano kamayan ang pamilya niya. Nang basahin ko siya ulit recently ay doon ko lang naalala na ang bukod sa Alta Tierra and Paso De Blas ay may islang pagmamay-ari talaga nila Poppa and Momma. I can’t believe it slipped to my mind! hay…

I love the exchange of words sa pagitan ni TEN and JACK… two of Alessandro’s bodyguards. Nagstand out silang dalawa. Though mapapansin din si LUIS and DANIEL. I love Daniel stance after the ambush sa bahay nila YELENA. Parang wala lang sa kanya ang ginawa niya, well what do you expect sa isang SEAL AGENT. I LOVE SEALS! Especially BRAD SANTA DE LEONES!

Saturday fever… ^_^

Just dropping by before i go to school… really sad, saturday i still have my class. Sana katulad din siya kahapon friday na maulan at walang pasok…asa pa. eh sabado ngayon, malamang na malabong mangyar iyon.

Enweiz, just finish the manuscript yesterday. Wala kasi akong magawa kaya natapos siya ng wala sa oras. Sana maganda siya and pwedeng pakinabangan at magustuhan ng mga tao. And honestly, I fell in love with ZACHARY BENEDICT STEVENS. And todo kili ako sa love scene nila, sana nadala at naexecute ko siya ng maayos at hindi bastusin. At talagang bagay silang dalawa ni Fernanda, i still wanted to continue they’re story kung mabibigyan ako ng pagkakataon.

Sabi nga ni Ate Maffz, may kanya-kanyang style ang mga writers. And sabi naman niya may style na ung akin, kaunting polish na lang at ayos na. Perfect na siya. Hopefully, maging katanggap-tanggap sa madlang people. One step at a time… and sa ngayon, i’m on that first step.

xiao!

Just Being Cameron!

Happy Day-Day!

It’s what??? 16th of July… and it’s my day… happy rainy day to me… hahaha!

I woke up around 6 in the morning because a classmate of mine texted me regarding our report. He didn’t actually understand what the prof meant last tuesday so i have to explain it to him… and finally he did…

So now, i am busy in our report and in my manuscript… i amd enjoying what i am writing. I’m kinda attached to my characters Fernanda and Zachary. And hopefully finish it with flying colors… haha! goodluck.

So i won’t stick long here… because i have a class… :kiss: Maybe later, i’ll try to log to update you everything what happened to me this day… especially it’s my day-day…

xiao!

Just Cameron!

HAPPY 5th ANNIVERSARY BRUJAS!

HAPPY ANNIVERSARY GALS!

Just made this video for the anniversary of my friendship to the three amazing women that i share my friendship with… Hindi lang siya maganda because wala siyang music… hay… if given a chance at maipost ko ang video na may kasamang kanta eh mas maganda… Bigyan ko na lang ng kanya-kanyang copy ung copy… Hope they like it if ever…

We’ve been together since what? Fourth year highschool kahit na magkasama kami ni Liezl and Karen way back in first years highschool. Si Mamon and Karen ay knowing ko na since we were in grade 6 but never got the chance na maging close kay Karen, kay Mamon lang. And then nagkaroon din kami ng chance na maging magkakaklaseng apat noong highschool. At doon na nagstart… until now… May letter nga pala ako sa kanila… haha! Padala ko na lang sa FS…

xiao!

Just Cameron!